Putters in bad

Zo af en toe hebben we wel eens bezoek van een enkele putter die de kaardebol van zijn nog aanwezige zaden verlost. En soms snoepen ze ook nog van de zaden van de Rudbeckia. Maar wat er nu is gebeurd...., niet eerder meegemaakt. Niet in deze tuin! Als een ware volksverhuizing is de vijver ineens bedekt met vele, vele putters. Zeker een lange vlucht gehad en nodig aan een bad toe... Dat spartelde en spartelde, wat is zo'n vijver dan klein... En zo snel als ze kwamen waren ze ook weer weg. Fantastisch!

Grote stern

Eindelijk weer op Ameland, ik heb de pont verlaten en fiets onder de dijk langs richting Hollum. Mooie vergezichten maken mijn tocht een eitje. Op het wad zie ik eidereenden, bergeenden en scholeksters en hoor veel vogelgeluiden boven mijn hoofd.
Ik fiets verder, langs het reddingsbootstation van Ballum en als ik mijn oren spits hoor ik in de verte al het gekrijs van meeuwen. Het gekrijs wordt luider en luider en dan ben ik er: een stuk begroeid strand vol kokmeeuwen en grote sterns.


Heerlijk zo'n bad, moet ik meer doen...


Maar ik heb niet zoveel tijd...


Dus ik ga maar weer...


Want het kroost moet ook verder...

Ik moet wel uitkijken waar ik ga zitten, het liefst ter hoogte van de grote sterns.
De kokmeeuwen maken teveel lawaai en vliegen laag over je heen.
En de grote sterns, je blijft kijken en genieten. Ik moet helaas verder, m'n rondje afmaken en weer naar de boot. Maar hier kom ik zeker nog eens terug.

Een Adder en een Ooievaar

Lig ik heerlijk na een overheerlijk maaltijd lekker uit te rusten in het avondzonnetje, wordt ik belaagd door figuren op van die dunne bandjes. Ik kon nog net op tijd mijn staart intrekken anders was de eerste er zondermeer over heen gereden.
Ik dacht weg hier, komen ze achter me aan..., toen had ik natuurlijk helemaal haast. Gelukkig kon ik net op tijd de rand van de heide bereiken.





Vind u ook niet als u mij hier zo ziet vliegen dat ik uit de wereld stam van de saurissen en zo. Dat ik een nazaat ben van die grote vliegende obstakels uit lang vervlogen tijden... Ja he?



Ben ik de hele dag op jacht geweest naar heerlijke hapjes als muis, mol, kikker en paling, zie ik ondere mijn boom een 3-tal figuren staan turen. Niet alleen naar mijn koters, maar ook naar mijn eventueel terugkerende familieleden.
Wij hebben een 8-tal bomen gekraakt en die in bezit genomen om onze legsels uit te broeden. Zo'n wiel op een paal is zo ontzettend afgezaagd, een 'gekraakte' boom dat is pas modern.



Ik kan wel rondjes blijven vliegen, maar ik zie in de boom hongerige ogen.Die gaan mij meer aan het hart dan die in het rond schietende mensenogen.
Even gas terugnemen, de poten laten zakken en daar zijn we weer.
Zo en nu de kleintjes voeren, klepper de klepper!

De Kluut!

Ik stel mij even aan u voor: mijn naam is kluut, geen naam eigenlijk, maar er is ooit iemand geweest die deze naam aan mij heeft toebedacht. Ik vind mijzelf best wel een statige vogel: ik sta hoog op mijn poten, heb een mooie gebogen snavel en sta er heel zwart wit op.
Ik hou van lekker eten. Mijn restaurant is de Waddenzee en het liefst eet ik bij laag water, dan is er eten in overvloed. In geen geval ben ik kieskeurig, ik vermaak mij prima met die overheerlijke zandpieren die ik met mijn snavel uit het zand peur. Vaak zit er nog wat modder aan, dan schud ik deze met mijn snavel heen en weer door het zoute water tot het meeste zand er af is en dan pas verorber ik mijn pier. Wat een delicatesse!



Het is natuuurlijk niet zo dat ik de eerste de beste te grazen neem, nee, ik kijk en tuur en als de pier dik en rijp genoeg is 'snavel' ik toe.



Hier heb ik een mooie dikke gevonden en sta op het punt toe te happen.



En dat doe ik het liefst met mijn conculega's. Ook zij houden van dit restaurant bij laag water.



Bijvoorbeeld mijn vriend de tureluur.



En mijn goede vriend de scholekster; wij eten allemaal uit dezelfde ruif en wij hebben het goed. Wat eet u uit ons restaurant....

Ooievaar (landing)

De ooievaar is gelijk een vliegtuig, alles wat een vliegtuig doet, doet de ooievaar ook met dat verschil dat de ooievaar geruisloos vliegt.


"Passagiers, kijk nu nog even door het raampje naar buiten en vooral naar beneden. Ziet u hoe klein de autootjes zijn, hoe nietig de mensjes en kijk vooral eens naar die fantastische zonsondergang links van u. Dat is even genieten..."


"Zoals u ziet zitten we nu een stuk lager, onder u is alles wat groter geworden. We dalen lekker snel en als het goed is moet u dat merken aan uw oren. Zitten ze al een beetje dicht... Mooi, dan is het nu tijd om het snoepje dat voor het vertrek is uitgedeeld in uw mond te stoppen en er lekker op te sabbelen. Komt alles goed."


"Trek de riemen nog maar eens goed aan want we gaan een vrij scherpe bocht naar rechts maken. Voor de mensen die rechts zitten is het een mooie belevenis om nu naar buiten te kijken; de mensen die links zitten kunnen maar beter even hun ogen dicht doen voor het geval u denkt in een achtbaan te zitten."


"Landingsbaan weiland is vrij van obstakels waardoor de vliegtoren ons groen gras heeft gegeven om te landen."


"Bedankt mensen, bedankt, zoveel applaus verdienen wij niet. Vergeet u uw bagage niet mee te nemen en wij zien u graag een volgend keer weer terug in ons vliegtuig. Goede reis!"

Sperwer (van dichtbij)

Allemaggies, wat ik nu heb meegemaakt: rechtstreeks vanuit mijn luie stoel vrij zicht op een sperwer met prooi. Zittend op ca. 3 meter van mij vandaan op de schutting van het terras.
De prooi was in eerste instantie grijs en geveerd, maar allengs vlogen de veertjes in het rond en werd het grijs steeds meer rood.
Twintig minuten heeft deze show geduurd en toen vond de sperwer het welletjes.
Van zo dichtbij, hoe vaak komt dat voor... Maar ik ben in ieder geval heel wat bijzondere foto's rijker:








Gewoon te mooi om waar te zijn. Fantastich!

Aalscholver

Aalscholvers zijn heel schichtige vogels. Zodra je te dicht in de buurt komt gaan ze er als een aalscholver van door. Hier niet zover vandaan is een waterberging (als buffer voor het moment dat het te lang en te veel regent) waar veel aalscholvers zitten. Veelal met de vleugels wijd; de aalscholver heeft ten opzichte van zijn soortgenoten geen beschermende en waterafstotende vetlaag op de veren. Dus moet de aalscholver na iedere zwempartij zijn vleugels opnieuw drogen. En zo zien we er hier een zittend op een molenwiek.