Dieren onderweg

Op mijn fietstochten door stad en land kom ik regelmatig dieren tegen in alle vormen en maten.
Neem vandaag: half januari, van enige kou is geen sprake, wel een licht regentje die de  hele dag verpest. Maar toch, wandelend over een duinpad zie ik een kleine scharrelaar op de grens van begroeiing en het pad: een egel. Ja, een egel! Niets van mij aantrekkend of van welk weertype ook, gewoon op zoek naar voedsel en/of een schuilplek voor misschien aankomende kou.
Of ik fiets een park in en vliegt niet zo ver van mij vandaan, een buizerd weg. Die zat natuurlijk lekker vanuit een boom rond te kijken en dan kom ik voorbij in een oranje veiligheidsvest. Ja, daar schrik je van.
Hier in de buurt is een weiland met een paal met een wagenwiel erop. Een aantal jaren geleden werden daar in de buurt ooievaars op een lichtmast langs een doorgaande weg gespot. Ooievaars..., men stormde het weiland in met een paal en daarop dat wagenwiel, want daar zullen ze wel naar op zoek zijn: een rustplaats. De paal heeft jaren voor 'paal' gestaan voordat de ooievaars echt op het wagenwiel zijn geland, maar toen was de paal wel een paar meter opgeschoven. Verder van de begroeiing af, verder het weiland op. Nu is het een hele bezienswaardigheid. Heb afgelopen jaar geen ooievaartjes waargenomen. Fiets er regelmatig langs.
Soms verdwaald er wel eens een vogel: in datzelfde weiland heb ik ooit 2 lepelaars gespot. Het is een weiland met veel bomen er om heen. Misschien even gerust om krachten op te doen voor de verdere tocht... Of die keer dat ik door de duinen fietste en dat op helemaal niet zoveel meters voor mij een vos het fietspad overstak. Of die vos die ik op een avond op zijn gemak zag wandelen op de rand van een woonwijk..., verbazend.
Ik wandelde niet zo lang geleden over de Bussumse heide. Ik had meer aandacht voor het pad waarop ik liep dan voor die prachtige omgeving. Toen ik weer eens rondom mij heen keek stond er op enkele tientallen meters voor mij een ree heerlijk te eten.

De ree keek op en ik bleef stokstijf staan, ze graasde verder en ik stapte een stapje voorwaarts tot ze weer opkeek

 

De ree werd onrustig doordat een ruiter te paard met een meerijder op de fiets erg luid met elkaar spraken.

Ze hield het voor gezien en ging er vandoor. Toch mooi meegenomen.

Bosbouw

Laten we vandaag eens lekker gaan wandelen, een NS-wandeling bijvoorbeeld en dan wandelen we van station Baarn naar station Hilversum-Mediapark. Lekker veel heide en... bos. Het bos kan een gesloten karakter hebben, maar ook heel open waar je de sporen nog kan zien van het vellen/rooien van bomen. Vellen is het bovengronds verwijderen en met rooien haal je de boom met wortel en al uit de grond; bossen hebben nu eenmaal ook onderhoud nodig.

Als je langs een dergelijk perceel wandelt zie je allerlei tekens op bomen staan, dat kan een gele stip zijn, maar ook een geel kruis. Daar tussendoor zie je bomen met een blauwe stip, ook zijn er rode stippen. Deze tekens hebben een betekenis die voor een bosbouwer heel belangrijk zijn, daar aan weet hij hoe hij moet handelen.
Een aantal jaren geleden ben ik met een blesser op pad geweest. Ik was heel benieuwd waarom hij de ene boom wel en de andere boom niet merkt, wat zijn zijn beweegredenen... Deze blesser loopt op verzoek van een boseigenaar een perceel door en geeft door middel van genoemde kleuren en tekens aan wat er zal moeten gebeuren.
Hij kijkt omhoog hoe het hout er uitziet: is de stam mooi recht of krom, heeft het meerdere toptakken of een mooi gevormde kroon, geeft het zijn naaste omgeving schaduw of staat het in de weg voor een boom die meer toekomst heeft. Het gaat allemaal om toekomst bomen, bomen die het hebben!
Dus tussen Baarn en Hilversum wandel ik langs een verlaten bosperceel met hier en daar een boom en verder helemaal niets meer. Maar de bomen die er nog staan zijn dus die toekomstbomen: mooi recht van tak en leden. Bomen met een blauwe stip. Al zit deze blauwe stip wel wat hoog, normaal zit deze op de stamvoet.

De gele stippen zijn verdwenen: gekapt en mooi op lengtes gezaagd voor verdere verwerking in een zaagfabriek. De insporing op de bosgrond geeft aan dat er met machines is gewerkt. In een stadsbos kom je werkpaarden tegen die de stammen uit een perceel slepen, dat geeft minder schade dan in een bosperceel dat geld moet opbrengen.
In een stadsbos zie ik ook wel eens een horizontale gele streep op zo'n 50 cm. boven het maaiveld. Op die hoogte moet de boom geringd worden om in de nabije toekomst als spechtenboom te gaan dienen. De boom sterft langzaam af en kan een goede behuizing vormen voor een spechtenfamilie.
Bomen met een geel kruis worden geveld en blijven ter plekke liggen. Die komen het bosperceel niet uit.
En zo wandel ik verder, de heide over, het Mediapark in. Wat een leuke wetenswaardige wandeling was dit.

Inhalen

Schandalig niet, bijna een jaar niets gepubliceerd terwijl er zoveel was te vertellen en te laten zien. Er moet veel ingehaald worden want ik heb niet stil gezeten in 2013: lekker gewandeld, de tuin gerenoveerd, een aantal vreemde kostgangers in de tuin gefotografeerd, heerlijk op vakantie in Turkije geweest. Genoeg dus om even bij stil te staan en er over te vertellen. Om op gang te komen start ik met een mengelmoes van diverse foto's met een klein verhaaltje.

Daar is dan de blauwe glazenmaker, deze hing aan een bloem van de kamperfoelie, zomaar ineens en heel onopvallend. En bleef tijdens de hele fotosessie rustig aan haar bloem hangen. Fantastisch!

Nog zo'n bijzondere gast: de brandnetelwants, hoe vaak zie je nu zo'n beestje. Hier zit de wants op een bloem van een vlinderstruik.

De Veluwezoom kent veel wandelpaden; langs veel van die mooie paden staan beuken. Dit pad (is het wel een pad, is het niet gewoon een deel van de berm) ligt tussen een fietspad en de rijweg gezien vanaf Ellecom.

Het is een wat heen en weer gespring in mijn fotoalbum. De volgende blogs zullen 1 onderwerp behandelen met de daarbij behorende foto's en gegevens. Misschien weer eens een huid-van-de-boom of een spannende fietstocht of de nieuwe tuin of een gedicht of de bank waarop ik lunch, rust en zo tijdens een wandeling en/of een fietstocht of gewoon maar weer een mengelmoes ...

Keukenhof

Het is lang geleden dat ik een bezoek heb gebracht aan de Keukenhof. Een fantastisch mooi park met zoveel kleur en pracht. Toen nog niet zo groot als het nu is.
De Keukenhof ligt in NL, maar je waant je in het buitenland. Ik hoorde het niet alleen, maar ik zag ook aan de mensen waar ze vandaan kwamen.
Wat zoeken en bezoeken deze toeristen dan wel zoal....


is het geen pannenkoek dan is het wel poffertjes, lekker met poedersuiker en echte boter


en lukt het niet om naar Kinderdijk te gaan of de Magere Brug in Amsterdam te bezoeken, hier zie je ze bijeen


een echte draaiorgel moet eigenlijk met de hand worden gedraaid en niet aangedreven worden door een motor, maar het geluid... dat is zo mooi en zo herkenbaar.


en hier komen ze dan voor: zoveel bloemen in soort en kleur én voor het maken van foto's, heel veel foto's


na al dat geslenter (voetje voor voetje, zo druk was het) even uitrusten totdat een narcis of een tulp in de lucht wordt gestoken om aan te geven dat jouw groep weer naar de bus moet om verder te gaan, naar huis of naar een hotel.

Bloemencorso Bollenstreek

Een dag voor dat het corso zich liet zien aan de circa 1 miljoen toeschouwers langs de 40 kilometer lange route, heb ik de hal mogen bezoeken waar de wagens worden gebouwd en gestoken. De bloemen op de wagens bestaan hoofdzakelijk uit hyacinten.
Op het moment van mijn bezoek waren de wagens grotendeels gereed. Hier en daar werd nog snel wat bloemen 'bijgestoken'. Het zag er prachtig uit.

Thema 2010: "Waar gaan we heen met vakantie...."


Met de Giro d'Italia net door NL gaan we natuurlijk met z'n allen naar Italië



maar je zou net zo goed in eigen land kunnen blijven


ook leuk een reisje langs de Rijn om


maar een blik te mogen werpen op de verleidelijke Lorelei...


ietsje verder weg is ook een optie; bijv. naar het land van de kebab, waterpijp en dansende derwisjen

Mogelijkheden genoeg, aan jullie de keuze.

Nieuwjaarwensen

Ik wil alle bezoekers van mijn blog een uitzonderlijk mooi en gezond 2010 toewensen. Dat al jullie wensen mogen uitkomen, dat jullie mij nog vaak mogen bezoeken, ook al was het helemaal niet je bedoeling, toch zeg ik daar dank voor.
En dat ik nog veel moois mag publiceren, het is wel een allegaartje, maar dat maakt het juist zo mooi. Daarom heb ik hieronder een aantal verschillende totaal niet met elkaar in verband staande foto's geplaatst.


Zoals wij regelmatig de ramen moeten wassen, moet dat met de kassen ook. Hoe meer stof/roet (Pernis vlakbij) op het glas neerslaat, hoe minder licht, hoe meer stoken, hoe meer kosten. En daarom moet met een zekere regelmaat deze kassenwasser zijn werk doen.



Een wandeling op Tiengemeten, jammer dat dit eiland moest worden omgebouwd naar natuur, het was fantastisch bouwland. Maar dat maakt deze luzernevlinder niet uit, bouwland of natuur. Gewoon even rustig blijven zitten en klaar is de foto.



Op reis door de USA heb ik veel foto's gemaakt van kentekens. Vooral op goed bezochte attracties was het een echt kenteken wahalla, overal kwamen ze vandaan, deze uit Rhode Island.



De sneeuw is verdwenen, de restanten van deze iglo zijn nog zichtbaar, maar deze status hebben we al achter ons gelaten. Er schijnt gevoelige kou voor de deur te staan, ook sneeuw....

Alle lezers nogmaals bedankt voor het bezoeken van mijn blog.

Sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw!

Zo vaak sneeuwt het hier niet. Meestal van die winterse buien: natte sneeuw en/of hagel; dat heb je als je vlak onder de kust woont. Maar vanaf woensdag valt er droge sneeuw. Eindelijk kan de jeugd hier ook eens sleetje rijden, sneeuwballen gooien of een sneeuwpop maken of een iglo bouwen. En dat kan alleen als er veel, heel veel sneeuw valt.



Het sneeuwde enige tijd flink door...




Er stond veel wind en deze vlak voor het keukenraam aanwezige spinrag werd dan ook bedekt met een dun laagje sneeuw



Bij een windvlaag waait er sneeuw van het dak



Deze cedertak zakt al aardig door vanwege de sneeuw. Een wandeling in een bos kan onder deze omstandigheden gevaarlijk zijn. Maar hier...



Met zo'n dikke laag sneeuw in de tuin wordt het voor de vogels zoeken naar wat wij aan vetballen voor ze buiten hangen of aan pinda's en zaden in een voederbakje stoppen. En zo krijg je na koolmeesjes, vinken, spreeuwen en mussen deze grote bonte specht (vrouwtje) op bezoek. Fantastisch!