Zonsondergang Ameland

Heerlijk met vakantie weer eens op Ameland geweest, zo'n eiland waar je zo ver kunt wegkijken. Waar je blik niet wordt gevangen door een irritante torenflat, een lelijk hoog kantoor, draderige elektriciteitsmasten en meer van dat storend spul.
Nee, gewoon ver wegkijken naar wolken en golven en vogels en tegen de tijd dat de zon gaat slapen, een lekkere zonsondergang:










Welterusten zon, je hebt het verdiend.
Je hebt ons vandaag weer bruin laten braden, op een terrasje iets lekker laten drinken, onder een parasol in de schaduw laten zitten of in die verkoelende zeewind een rondje laten fietsen.... Je was fantastisch!

Patagonië

Pech


Een stille Patagonische onverharde weg
Er staat een auto met pech
Een stofwolk, niet te zien in dit desolate land
Wie hier met pech staat moet wachten met zijn volle verstand.

Hij kijkt wat vertwijfeld om zich heen
Ziet steppegras, een enkele struik, maar een boom, hij ziet er geen
Wel een vos met een trofee in zijn muil
Andere dieren houden zich voor de wind en de vos schuil.

Maar als dan aan de einder eindelijk een stofwolk verschijnt
En de zon langzaam achter ver gelegen bergen verdwijnt
Toont zich een glimlach op zijn door wind gehardde gezicht
Hulp, er kan toch nog werk worden verricht.

De stofwolk nadert en nadert en stopt
Het is een 4x4, vol met rugzakken gepropt
Men overlegd, gebaard en kijkt
Dan gaat men aan het werk, tot een oplossing is bereikt.

Na enige tijd verlaat de pechvogel dit lege en zeer winderige land
Tot hij weer elders langs een andere weg strand
En zoekend de einder aftuurd naar opwaaiend zand
Van een voertuig op weg naar waar hij is gestrand!

2003


Bovenstaand gedicht heb ik geschreven naar aanleiding van een reis naar Patagonië. Een deel van die reis heeft diepe indruk op mij gemaakt, vooral die onmetelijke grasvelden waar schapen de boventoon voeren en waar je hier en daar een verdwaalde nederzetting van een schapenboer tegenkomt.
Bij zo'n boer hebben we een blik mogen werpen op zijn bestaan aldaar. Toen wij aankwamen was men volop bezig met het schapen scheren. Dat gaat in een hoog tempo en er wordt beslist niet zachtzinnig met de schapen omgegaan.
Na de rondgang werden we getrakteerd op geroosterd lamsvlees, dat smaakte fantastisch!

De Kluut!

Ik stel mij even aan u voor: mijn naam is kluut, geen naam eigenlijk, maar er is ooit iemand geweest die deze naam aan mij heeft toebedacht. Ik vind mijzelf best wel een statige vogel: ik sta hoog op mijn poten, heb een mooie gebogen snavel en sta er heel zwart wit op.
Ik hou van lekker eten. Mijn restaurant is de Waddenzee en het liefst eet ik bij laag water, dan is er eten in overvloed. In geen geval ben ik kieskeurig, ik vermaak mij prima met die overheerlijke zandpieren die ik met mijn snavel uit het zand peur. Vaak zit er nog wat modder aan, dan schud ik deze met mijn snavel heen en weer door het zoute water tot het meeste zand er af is en dan pas verorber ik mijn pier. Wat een delicatesse!



Het is natuuurlijk niet zo dat ik de eerste de beste te grazen neem, nee, ik kijk en tuur en als de pier dik en rijp genoeg is 'snavel' ik toe.



Hier heb ik een mooie dikke gevonden en sta op het punt toe te happen.



En dat doe ik het liefst met mijn conculega's. Ook zij houden van dit restaurant bij laag water.



Bijvoorbeeld mijn vriend de tureluur.



En mijn goede vriend de scholekster; wij eten allemaal uit dezelfde ruif en wij hebben het goed. Wat eet u uit ons restaurant....

Ooievaar (landing)

De ooievaar is gelijk een vliegtuig, alles wat een vliegtuig doet, doet de ooievaar ook met dat verschil dat de ooievaar geruisloos vliegt.


"Passagiers, kijk nu nog even door het raampje naar buiten en vooral naar beneden. Ziet u hoe klein de autootjes zijn, hoe nietig de mensjes en kijk vooral eens naar die fantastische zonsondergang links van u. Dat is even genieten..."


"Zoals u ziet zitten we nu een stuk lager, onder u is alles wat groter geworden. We dalen lekker snel en als het goed is moet u dat merken aan uw oren. Zitten ze al een beetje dicht... Mooi, dan is het nu tijd om het snoepje dat voor het vertrek is uitgedeeld in uw mond te stoppen en er lekker op te sabbelen. Komt alles goed."


"Trek de riemen nog maar eens goed aan want we gaan een vrij scherpe bocht naar rechts maken. Voor de mensen die rechts zitten is het een mooie belevenis om nu naar buiten te kijken; de mensen die links zitten kunnen maar beter even hun ogen dicht doen voor het geval u denkt in een achtbaan te zitten."


"Landingsbaan weiland is vrij van obstakels waardoor de vliegtoren ons groen gras heeft gegeven om te landen."


"Bedankt mensen, bedankt, zoveel applaus verdienen wij niet. Vergeet u uw bagage niet mee te nemen en wij zien u graag een volgend keer weer terug in ons vliegtuig. Goede reis!"

Sperwer (van dichtbij)

Allemaggies, wat ik nu heb meegemaakt: rechtstreeks vanuit mijn luie stoel vrij zicht op een sperwer met prooi. Zittend op ca. 3 meter van mij vandaan op de schutting van het terras.
De prooi was in eerste instantie grijs en geveerd, maar allengs vlogen de veertjes in het rond en werd het grijs steeds meer rood.
Twintig minuten heeft deze show geduurd en toen vond de sperwer het welletjes.
Van zo dichtbij, hoe vaak komt dat voor... Maar ik ben in ieder geval heel wat bijzondere foto's rijker:








Gewoon te mooi om waar te zijn. Fantastich!

De nacht

De nacht raakt op zijn eind
Een eerste zonnestraal die verschijnt
Vogels, ze kwinkeleren hun hoogste lied
Voor ons ligt weer een fantastische dag in het verschiet
We gaan naar de zee, de camping of het bos
De uitbater van ijs en drank, die is de klos
Lekker met zijn allen naar het strand, uren vast
En dat voor die ene mooie dag, de dag van de badgast:

Mannetje aan mannetje liggen ze lekker bruin te braden
Vooral niet te lang, het kan je gezondheid schaden
Daarom worden de lijfen ingesmeerd met liters zonnenbrand
Maar toch zijn er velen die zonnen zonder verstand
Thuis gekomen, in de spiegel, wat is de huid rood
Had maar beter bedekt, gaf maar niet zoveel bloot
En warm water op de huid, au, dat doet pijn
Had je maar niet zolang bloot in de zon moeten zijn.

De dag raakt op zijn eind
Een laatste zonnestraal die verdwijnt
Vogels, ze maken zich op voor de nacht
En achter de kim… is het de zon die lacht.

juni 2004

Keukenhof

Het is lang geleden dat ik een bezoek heb gebracht aan de Keukenhof. Een fantastisch mooi park met zoveel kleur en pracht. Toen nog niet zo groot als het nu is.
De Keukenhof ligt in NL, maar je waant je in het buitenland. Ik hoorde het niet alleen, maar ik zag ook aan de mensen waar ze vandaan kwamen.
Wat zoeken en bezoeken deze toeristen dan wel zoal....


is het geen pannenkoek dan is het wel poffertjes, lekker met poedersuiker en echte boter


en lukt het niet om naar Kinderdijk te gaan of de Magere Brug in Amsterdam te bezoeken, hier zie je ze bijeen


een echte draaiorgel moet eigenlijk met de hand worden gedraaid en niet aangedreven worden door een motor, maar het geluid... dat is zo mooi en zo herkenbaar.


en hier komen ze dan voor: zoveel bloemen in soort en kleur én voor het maken van foto's, heel veel foto's


na al dat geslenter (voetje voor voetje, zo druk was het) even uitrusten totdat een narcis of een tulp in de lucht wordt gestoken om aan te geven dat jouw groep weer naar de bus moet om verder te gaan, naar huis of naar een hotel.

Bloemencorso

Behalve de totale praalwagens zijn er ook details die de moeite van het bekijken waard zijn. Nederland heeft op het gebied van bloembinden een goede naam en deze laten het zien in fantastisch mooie bloemstukken. Zo ook als details op de corso wagens.

Bloemencorso Bollenstreek

Een dag voor dat het corso zich liet zien aan de circa 1 miljoen toeschouwers langs de 40 kilometer lange route, heb ik de hal mogen bezoeken waar de wagens worden gebouwd en gestoken. De bloemen op de wagens bestaan hoofdzakelijk uit hyacinten.
Op het moment van mijn bezoek waren de wagens grotendeels gereed. Hier en daar werd nog snel wat bloemen 'bijgestoken'. Het zag er prachtig uit.

Thema 2010: "Waar gaan we heen met vakantie...."


Met de Giro d'Italia net door NL gaan we natuurlijk met z'n allen naar Italië



maar je zou net zo goed in eigen land kunnen blijven


ook leuk een reisje langs de Rijn om


maar een blik te mogen werpen op de verleidelijke Lorelei...


ietsje verder weg is ook een optie; bijv. naar het land van de kebab, waterpijp en dansende derwisjen

Mogelijkheden genoeg, aan jullie de keuze.

De laatste loodjes...

Koning Winter is niet meer in het land, maar dat hij geweest is kunnen we op een aantal plaatsen van dichtbij bekijken, vooral in Groningen.



Een sloot met sneeuwrestanten, maar een aantal weken terug geheel dicht gesneeuwd en door de wind dicht gestoven. Zulke sloten zijn mooi, niets vermoedend aan de wandel en dan ineens tot je middel in de sneeuw staan of in de sloot...



Bomijs, lekker knapperig onder je schoenen.



Deze foto heeft in de verte wel iets weg van een smeltende gletsjer. In het water is het blauw van de lucht vaag te zien.



En als het sneeuwdek dan uiteindelijk is verdwenen is het tijd voor een rijke bloemenpracht. Voor deze winterakonietjes is het nog iets te fris, maar weldra zullen ze tot volle bloei komen.



Deze vaart ligt in de luwte van zon en wind. Hier zal te temperatuur zijn werk moeten doen anders kan men hier nog heel lang 'schaatsen'.

Bas

Kleine Bas

Eindelijk weg uit het asiel
mijn kleine Bas,
wat was je in je sas.
Geen traliewerk meer om je heen,
over je jankend geween.

Heerlijk die warmte
van een huis en een mand,
eindelijk leefde je naar stand.
Je was vrij,
je was blij
en speels als iedere jonge hond,
iets dat je baasje prachtig vond.
Hier een bijt, daar een grom;
soms een tik, ook gebrom.

Mijn kleine Bas,
een ieder was
met plezier met jou in de weer
tot de dag dat je
kennis maakte met het verkeer...


Arjan, 1984

Wandeling Weegje route (2)

En de wandeling gaat verder, liepen we in het eerste deel van de Weegje route om diverse plassen heen met onstuimige zwanen, nu gaan we van de polder genieten. Een wit en wijds landschap doemt voor ons op. Hier en daar is het pad glibberig, dus pas op waar je je voeten zet. Gaan jullie mee de polder in...



dit is toch een fantastisch elzenbos met al die besneeuwde takken.



dit soort doorzichten doen het ook altijd goed.



als er water is en het waait niet al te hard (liever helemaal niet), kun je mooie spiegelingelingen fotograferen. Vooral met bomen is dat goed te realiseren, hier doen we het in het klein.



wie hier met zijn platvoeten heeft gewandeld vertellen de afdrukken niet, maar het ziet er aardig uit.



dit is een onderdeel van de hefbrug in Waddinxveen, de wandeling is bijna ten einde.

Ik kan niet anders zeggen dan dat het een mooie en afwisselende wandeling is.
Er schijnen in de polder veel vogels te zitten, we hebben nu op grote afstand alleen een grote groep meerkoeten gezien. Dus gaan we de wandeling zeker nog eens overdoen.

Wandeling: Weegje route (1)

Het was fantastisch weer om te wandelen, het had gesneeuwd en dan is het zo anders wandelen met al die sneeuw op bomen, struiken en weilanden. Dit keer zijn we dicht bij huis gebleven en hebben de Weegje route gewandeld gelegen onder de rook van Gouda en Waddinxveen. Een afwisselende wandeling bestaande uit 2 delen: het eerste deel ligt om een aantal kleine plassen heen; het tweede deel ligt in de polder met zicht over het Groene Hart en Waddinxveen.



Bordje die ons de weg wijst op de winterdijk in een winters landschap, mooier kan niet



Langs de Gouwe staan deze statige populieren met hun besneeuwde takken te pronken in de sneeuw




Ik ben gek op de aalscholver, ik mag ze graag zien en fotograferen als ze maar even willen blijven zitten. Over het geheel is de aalscholver best wel schuw. Maar deze zit lekker om zich heen te kijken op een meerpaal en trekt zich niets van mij aan



Een zwanen familie die voorzichtig over het ijs stapt en nog niet weet wat aanstaande is...



Dan ontmoeten ze een andere familie en gaan 2 zwanen heetgebakerd met elkaar in de clinche

En de wandeling gaat verder in deel 2.