De Bultrug

Een bootreis maken op zoek naar walvissen is een zoektocht naar iets dat kan slagen of niet. Bij deze tocht was de zee ruw, er stond veel deining en er moest veel en ver gevaren worden om een walvis te kunnen spotten.
We vertrokken uit Glouchester (even ten noorden van Boston gelegen) en zagen op een gegeven moment zelfs de contouren van Nova Scotia. Na het een en ander gezien te hebben kwamen we deze bultrug op de terugweg tegen. Hij gaf een ware springshow weg die ik tot op heden niet gezien heb op mijn eerdere walvis zoektochten.





Fantastisch toch!

Varend corso 2009 (2)

Er was weer veel te genieten van zowel mooi opgetuigde boten als wel van het weer. Het was ook erg druk met kijkers langs de oevers van het Westland, Midden-Delfland en Delft.


De Kernenprijs 2009 was voor de boot van De Lier


Er is al zo veel water en bruggen in het Westland, dan kan deze er ook nog wel bij


Ook dit is een mooi uitgevoerde boot


Deze boot spreekt voor zichzelf. Misschien zie ik jullie volgend jaar ook wel ergens zittend aan de kant, genietend van weer mooiere opgetuigde boten.
Tot 2010!

Varend corso 2009

Varend corso 2009

Het was weer volop genieten van dit varend corso en van het weer. De kwaliteit van de boten wordt ieder jaar beter, de vondsten om iets uit te beelden ook.
Kwintsheul won vorig jaar de Kernenprijs, dit jaar ging deze prijs naar De Lier.
Kwintsheul haalde wel de gouden plak binnen.
Thema van dit jaar was geëent op Cirque du Soleil.
Het zag er weer prachtig uit: mooie kleuren en een fantastische uitbeelding.






Op naar weer iets wonderschoons in 2010.

Wandelen rond Schoonrewoerd (2)

Tijdens een wandeling kom je altijd wel iets fraais of iets bijzonders tegen. Ook met deze wandeling....



Op veel plaatsen kom je mooie boerderijgevels tegen, vooral als de tuin goed is onderhouden en de leilinden voor een nieuwe lente zijn geknipt. Maar loop je naar de achterzijde van deze boerderij, vind je niets opgeruimd, maar zooi.




Dit is toch een fraai weerstation, niet...




Dit is zo'n modern geval. Het enigste wat ik nog moet doen is buiten de regemeter aflezen en leeg gooien. Verder is alles digi: buitentemp en barometer.





Het kan wel eens voorkomen dat het onderweg gaat regenen. Dan is dit toch een fraai verblijf om ff te schuilen, informatie op te doen en een boterham te eten.

Wandeling rond Schoonrewoerd (1)

De wandeling rond Schoonrewoerd geeft uitzicht over wijdse weilanden, natte grienden en kale fruitbomen. Het was een zeer afwisselende tocht. Horeca is te vinden bij de vogelwerkgroep, tevens, bezoekerscentrum, van Vijfherenlanden en in Schoonrewoerd.
Deze wandeling staat in een wandelboekje ooit uitgegeven door het AD met wandelingen in Laag Nederland.


Dit zijn hoogstam fruitbomen. Ze moeten steeds meer het veld ruimen voor fruitbomen waarvan het fruit vanaf de grond te plukken is en niet vanaf een trap. Gelukkig zijn er overal wel mensen te vinden die zich inzetten om iets behouden, zo ook deze boomgaard.


Het pad tussen de grienden was hier en daar zeer zompig. En dat vinden deze schoenen heerlijk.


Toen we met de wandeling begonnen was het lekker mistig. De voorgaande nacht was tevens koud geweest wat resulteerde in een laagje ijs in de sloot.


De grienden zijn gekapt, de geboste wilgentenen klaar voor gebruik elders, maar wie nemen deze tenen nog af.., wie gebruiken ze nog. Vroeger werden ze gebruikt om dijken te versterken, maar nu..
 

Vergezichten doen het altijd goed. Populieren met knotwilgen. De knotwilgen staan langs een sloot achter de populieren. Maar op deze wijze lijken ze op één lijn te staan.

Zicht vanaf 't Woud

Behalve zicht op 't Woud is er ook een gezicht vanaf 't Woud.
Bij mijn fietstochten is de kerk vanaf veel punten in de wijde omgeving waar te nemen. Het ligt als het ware open en bloot in een open weidelandschap.
Achter de kerk bevindt zich een parkeerterrein. Van dit parkeerterrein moet je dus ook van de kerk af ver kunnen kijken en wat zien we dan....

Foto 1: zicht op Den Haag en dan wel het meest zuidelijke puntje van de stad. Daar staan op een rijtje 4 hoogbouwflats. De laatse (links op de foto) nog goed te zien.



Foto 2: zicht op Rijswijk vnl. hoogbouw (kantoren)



Foto 3: zicht op Delft. De kerktoren in het midden is de 'Oude Kerk' en rechts daarvan staat de 'Nieuwe Kerk'.

Zicht op 't Woud 1

Als ik op een middag of op een avond een klein tochtje wil fietsen, doe ik veelal een rondje 't Woud: een kerkdorp gelegen op de rand van het Midden-Delfland. Hier staat een kerk met een aantal huizen, boerderijen en een hooiberg (café). Ze zijn van ver al te zien. Net zo goed als je vanaf het parkeerterrein achter de kerk Den Haag, Rijswijk en Delft kunt zien.

Het dorp is een onderdeel van de gemeente Midden-Delfland.
De foto's geven een aantal indrukken weer op welke wijze je 't Woud kunt bekijken.

via een rietkraag


aan de rand van het dorp


bij vriezend weer in de namiddag over een weiland heen kijkend


vanaf een brug turend in de verte

Tuin: voedselbank voor vogels

Koning Winter heeft eindelijk weer eens toegeslagen. Na wat slap gedoe in de afgelopen jaren mogen we nu weer genieten van ijs op sloten, vaarten en vijvers. Ik heb vanmiddag de eerste durfals al op schaatsen bezig gezien.



We hebben een voedselbal gekregen. Deze heb ik opgehangen in de boom het dichtst bij het raam zodat wij kunnen genieten van al die vogels die de bal komen bezoeken. Onder andere deze koolmees.



Met Kerst hebben we kaasfondue gegeten, daar was nog wat van over. We hebben er balletjes van gemaakt en deze aan de vogels aangeboden. Ze zijn er gek mee, lekker kaas, lekker vet. Maar als we met teveel tegelijk van zo'n kaasbal willen smikkelen, komen er kleine verwikkelingen zoals hier. Gunnen we elkaar wat of niet...



De voedselbal(-bank) is nogal fors, dus kun je er best met z'n tweeën gebruik van maken.



He he, eindelijk een kaasbal even voor mij alleen.

Vijver ...

Op de rand van de vijver zitten 2 mezen
toen kwam een merel en die zei: "Jullie daar, wegwezen...
het is nu mijn tijd voor een heerlijk bad,
jullie hebben die tijd nu wel lang genoeg gehad."
De mezen schrokken en vlogen links en rechts weg
en twinkeleerden naar elkaar van, zeg
nemen wij dat zo maar, nee, niet dus
en kregen daarbij hulp van die ene nog levende mus.
Ze joegen samen de merel hoog in een boom
en bliezen op de rand van de vijver gezamelijk stoom
af en ze dronken en poedelden fijn,
wat kan een vogelleven toch heerlijk zijn.

En de merel..., die keek eerst toe en vloog toen heen.
Maar een uur later zag ik hem zitten, in de vijver, op een steen
heerlijk te drinken en het nam een bad
tot de merel er dik genoeg van had.
Hij ging opnieuw heen en ik zag hem die dag niet meer,
maar ik zal ze terugzien al die vogels, de vijver trekt,
er komt zeker een volgend keer.

Fietstochten: Hoek van Holland

Als het een beetje fietsweer is, zoek ik zowel in het Westland als in Midden-Delfland weggetjes die heerlijk rustig zijn. Zo heb ik een aardige fietsroute naar Hoek van Holland uitgevogeld. Hier en daar ontkom ik er niet aan om een stukje langs een provinciale weg te moeten fietsen, maar het merendeel gaat over fietspaden, tuinbouwweggetjes en zelfs een stukje bospad.


Nadat ik het dorp heb verlaten, kom ik langs de waterberging. In perioden van veel regenval zet men hier de sluis open en kan het geheel vollopen met het teveel aan water.


Het enige stukje bospad dat ik fiets ligt in het Staalduinse Bos. Dit stukje bos is in beheer bij het Zuidhollands landschap. In het bos staan nog een aantal bunkers die zeer gewild zijn bij diverse soorten vleermuizen.


Onder Hoek van Holland geen gebrek aan fietsmogelijkheden. Of het nu een knooppuntfietstocht is of een lange afstandstocht of zomaar een rondtoer,ga je gang.


En dan ben ik op de pier. Aan het begin van de pier staat een patattent. Rond deze tent schijnt de huiskraai het reuze naar zijn zin te hebben. Maar niet op de dag dat ik er was, de patattent was niet open. De huiskraai heeft wel wat weg van de bonte kraai die ik in Denemarken (fort Kopenhagen) heb gezien.



Op de pier kun je wijds om je heen kijken: strand aan de ene zijde en de Maasvlakte aan de andere zijde. En dan de monding van de Nieuwe Waterweg, altijd een genot om die grote schepen in en uit te zien varen.

De Tuin : Vreemde kostgangers

Dit is de bank waar alles omdraait in onze tuin: of we zitten er op of het wordt gebruikt door de vogels. Niet zomaar door een merel of een koolmees, nee, door voorbij vliegende en uitrustende vreemde kostgangers. Zo hebben we een paar jaar geleden 5 dagen mogen genieten van een nachtzwaluw die overdag op de zijeuning van de bank sliep en 's nachts op oorlogspad was.
Eind vorig jaar heeft een sperwer een uur lang op de achterleuning gezeten. De vogels die dagelijks van de vijver gebruikmaken hebben we 2 dagen niet gezien. Wat een impact kan een roofvogel voor zijn, maar vooral voor onze omgeving zijn.


Nog zo'n vreemde kostganger: de reiger. Ook niet alledaags, maar waarschijnlijk vaker op- bezoek dan wij denken. Overdag zijn wij aan het werk en wat gebeurd er dan allemaal niet in onze tuin. Altijd gedacht dat de kikkers opgepeuzeld werden door de katten van de buren, maar misschien toch door deze reiger. Ondanks dat er veel hoge struiken en bomen in en om de tuin staan.


Na nog een foto vonden we het welletjes. een tik op het raam en daar gaat onze ongenode gast. Met net zo'n wazige blik in zijn ogen als de foto is.

Even daarvoor werden een aantal jonge bomen door een bonte specht bezocht. Het was even druk in de tuin van de wat grotere en bijzondere vogels.

Waterberging

In het Westland zijn op diverse plaatsen plekken te vinden waar in natte tijden stukken land onder water kunnen worden gezet. Het Westland is doorsneden met vele watergangen waar de tuinders ooit in een vervlogen tijd hun fruit, groentes en bloemen via 'westlanders'  (een platbodem) naar de veiling brachten.

Nu met de klimaatverandering en met de nu vaker voorkomende zware regenbuien kan het water niet zo gemakkelijk meer weg als toen. De kassen waren een stuk kleiner en tussen de kassen lagen vele slootjes, maar ook weilanden. Tegenwoordig zijn de kassen hectares groot en de slootjes en de weilanden zijn verdwenen. Het zijn enorme oppervlakten glas en als het dan eens echt goed regent.... dan wordt een deel van het water opgevangen in waterbassins, maar het meeste komt toch wel in het oppervlaktewater terecht.

Met die achtergrond heeft men stukken land gereed gemaakt voor de opvang van overtollig water. Deze waterbergingen trekken allerhande soorten vogels aan. Ik fiets met een zekere regelmaat naar de Wollebrand om daar van al die vogels te genieten, ondermeer van de lepelaar, aalscholver, krakeend, kievit, Canadese gans, bergeend en slobeend.

Het maakt niet uit in welk jaargetijde je komt, het is er altijd genieten!

De huid van de boom (1)

Ik ben jullie nog de namen verschuldigd van de eerder geplaatste boomhuidjes. Het zijn huiden op leeftijd, minstens 80 jaar oud. Ze staan in een Belgisch bos dat na WOI is aangeplant.



                                                          Amerikaanse eik


                                                                         Berk

                                                          Tamme kastanje

De bast van de berk heeft wat weg van de bovenkant van een hand, die van de Tamme kastanje is glad en de huid van de  Amerikaanse eik is lekker ruw.

Mijn fiets

Mijn fiets is een 12 jaar oude Batavus Comanche. De fiets brengt mij overal heen waar ik naar toe trap. Behalve voor de recreatie gebruik ik de fiets ook voor mijn werk. 

Ik werk bij een groot hoveniersbedrijf in een van de grote steden in Nederland. In mijn werk zijn te veel hofjes, eenrichtingstraten, opbrekingen, bossen en parken die mij in mijn werk met een auto storen, niet met de fiets. 

Eigenlijk is het mijn 2e fiets, alle onderdelen zijn al eens vernieuwd. Ik ben echt gek op mijn fiets. Als de plaats van bestemming nog op fietsafstand ligt, ga ik echt niet met de auto. En het maakt niet uit wat voor weer het is: of de zon nu schijnt of het vriest of het regend....

Ik ben nu eenmaal een kind van zon, regen en wind!

De vijver

Wij hebben in de tuin een vijver. En deze is goed te zien via Google Earth: een klein donker vierkantje. De vijver is een welkom onderdeel in het vogelleven, de vogels komen hier water drinken of ze nemen een bad. Soms is het er erg druk. En er is altijd wel wat te zien: in de winter iets meer (meer zicht) dan in de zomer (wordt het zicht deels ontnomen door planten). Er wonen in de vijver met zekere regelmaat kikkers. Soms bruin van kleur, maar meestal groen. Ook worden er in de zomer salamanders waargenomen. In de tuin moet ook nog ergens een pad bivakeren, ik kom hem regematig tegen bij werkzaamheden.

overzicht vijver

waterlelie (Nymphea)

moerashyacint (Pontederia)

dotterbloem (Caltha)

In de vijver groeien ondermeer de volgende planten: kleine watereppe (woekeraar), waterlie paars, waterlelie wit, krabbescheer (dijt ook lekker uit), watermunt, dotterbloem, moerashyacint, iris paars, kattestaart, hoornblad fijn. En dat allemaal in dat kleine donkere vierkantje.

Dat zie je niet via Google Earth, maar wel als je er met je neus boven op staat.