De nacht

De nacht raakt op zijn eind
Een eerste zonnestraal die verschijnt
Vogels, ze kwinkeleren hun hoogste lied
Voor ons ligt weer een fantastische dag in het verschiet
We gaan naar de zee, de camping of het bos
De uitbater van ijs en drank, die is de klos
Lekker met zijn allen naar het strand, uren vast
En dat voor die ene mooie dag, de dag van de badgast:

Mannetje aan mannetje liggen ze lekker bruin te braden
Vooral niet te lang, het kan je gezondheid schaden
Daarom worden de lijfen ingesmeerd met liters zonnenbrand
Maar toch zijn er velen die zonnen zonder verstand
Thuis gekomen, in de spiegel, wat is de huid rood
Had maar beter bedekt, gaf maar niet zoveel bloot
En warm water op de huid, au, dat doet pijn
Had je maar niet zolang bloot in de zon moeten zijn.

De dag raakt op zijn eind
Een laatste zonnestraal die verdwijnt
Vogels, ze maken zich op voor de nacht
En achter de kim… is het de zon die lacht.

juni 2004

Keukenhof

Het is lang geleden dat ik een bezoek heb gebracht aan de Keukenhof. Een fantastisch mooi park met zoveel kleur en pracht. Toen nog niet zo groot als het nu is.
De Keukenhof ligt in NL, maar je waant je in het buitenland. Ik hoorde het niet alleen, maar ik zag ook aan de mensen waar ze vandaan kwamen.
Wat zoeken en bezoeken deze toeristen dan wel zoal....


is het geen pannenkoek dan is het wel poffertjes, lekker met poedersuiker en echte boter


en lukt het niet om naar Kinderdijk te gaan of de Magere Brug in Amsterdam te bezoeken, hier zie je ze bijeen


een echte draaiorgel moet eigenlijk met de hand worden gedraaid en niet aangedreven worden door een motor, maar het geluid... dat is zo mooi en zo herkenbaar.


en hier komen ze dan voor: zoveel bloemen in soort en kleur én voor het maken van foto's, heel veel foto's


na al dat geslenter (voetje voor voetje, zo druk was het) even uitrusten totdat een narcis of een tulp in de lucht wordt gestoken om aan te geven dat jouw groep weer naar de bus moet om verder te gaan, naar huis of naar een hotel.

Bloemencorso

Behalve de totale praalwagens zijn er ook details die de moeite van het bekijken waard zijn. Nederland heeft op het gebied van bloembinden een goede naam en deze laten het zien in fantastisch mooie bloemstukken. Zo ook als details op de corso wagens.

Bloemencorso Bollenstreek

Een dag voor dat het corso zich liet zien aan de circa 1 miljoen toeschouwers langs de 40 kilometer lange route, heb ik de hal mogen bezoeken waar de wagens worden gebouwd en gestoken. De bloemen op de wagens bestaan hoofdzakelijk uit hyacinten.
Op het moment van mijn bezoek waren de wagens grotendeels gereed. Hier en daar werd nog snel wat bloemen 'bijgestoken'. Het zag er prachtig uit.

Thema 2010: "Waar gaan we heen met vakantie...."


Met de Giro d'Italia net door NL gaan we natuurlijk met z'n allen naar Italië



maar je zou net zo goed in eigen land kunnen blijven


ook leuk een reisje langs de Rijn om


maar een blik te mogen werpen op de verleidelijke Lorelei...


ietsje verder weg is ook een optie; bijv. naar het land van de kebab, waterpijp en dansende derwisjen

Mogelijkheden genoeg, aan jullie de keuze.

De laatste loodjes...

Koning Winter is niet meer in het land, maar dat hij geweest is kunnen we op een aantal plaatsen van dichtbij bekijken, vooral in Groningen.



Een sloot met sneeuwrestanten, maar een aantal weken terug geheel dicht gesneeuwd en door de wind dicht gestoven. Zulke sloten zijn mooi, niets vermoedend aan de wandel en dan ineens tot je middel in de sneeuw staan of in de sloot...



Bomijs, lekker knapperig onder je schoenen.



Deze foto heeft in de verte wel iets weg van een smeltende gletsjer. In het water is het blauw van de lucht vaag te zien.



En als het sneeuwdek dan uiteindelijk is verdwenen is het tijd voor een rijke bloemenpracht. Voor deze winterakonietjes is het nog iets te fris, maar weldra zullen ze tot volle bloei komen.



Deze vaart ligt in de luwte van zon en wind. Hier zal te temperatuur zijn werk moeten doen anders kan men hier nog heel lang 'schaatsen'.

Bas

Kleine Bas

Eindelijk weg uit het asiel
mijn kleine Bas,
wat was je in je sas.
Geen traliewerk meer om je heen,
over je jankend geween.

Heerlijk die warmte
van een huis en een mand,
eindelijk leefde je naar stand.
Je was vrij,
je was blij
en speels als iedere jonge hond,
iets dat je baasje prachtig vond.
Hier een bijt, daar een grom;
soms een tik, ook gebrom.

Mijn kleine Bas,
een ieder was
met plezier met jou in de weer
tot de dag dat je
kennis maakte met het verkeer...


Arjan, 1984

Wandeling Weegje route (2)

En de wandeling gaat verder, liepen we in het eerste deel van de Weegje route om diverse plassen heen met onstuimige zwanen, nu gaan we van de polder genieten. Een wit en wijds landschap doemt voor ons op. Hier en daar is het pad glibberig, dus pas op waar je je voeten zet. Gaan jullie mee de polder in...



dit is toch een fantastisch elzenbos met al die besneeuwde takken.



dit soort doorzichten doen het ook altijd goed.



als er water is en het waait niet al te hard (liever helemaal niet), kun je mooie spiegelingelingen fotograferen. Vooral met bomen is dat goed te realiseren, hier doen we het in het klein.



wie hier met zijn platvoeten heeft gewandeld vertellen de afdrukken niet, maar het ziet er aardig uit.



dit is een onderdeel van de hefbrug in Waddinxveen, de wandeling is bijna ten einde.

Ik kan niet anders zeggen dan dat het een mooie en afwisselende wandeling is.
Er schijnen in de polder veel vogels te zitten, we hebben nu op grote afstand alleen een grote groep meerkoeten gezien. Dus gaan we de wandeling zeker nog eens overdoen.

Wandeling: Weegje route (1)

Het was fantastisch weer om te wandelen, het had gesneeuwd en dan is het zo anders wandelen met al die sneeuw op bomen, struiken en weilanden. Dit keer zijn we dicht bij huis gebleven en hebben de Weegje route gewandeld gelegen onder de rook van Gouda en Waddinxveen. Een afwisselende wandeling bestaande uit 2 delen: het eerste deel ligt om een aantal kleine plassen heen; het tweede deel ligt in de polder met zicht over het Groene Hart en Waddinxveen.



Bordje die ons de weg wijst op de winterdijk in een winters landschap, mooier kan niet



Langs de Gouwe staan deze statige populieren met hun besneeuwde takken te pronken in de sneeuw




Ik ben gek op de aalscholver, ik mag ze graag zien en fotograferen als ze maar even willen blijven zitten. Over het geheel is de aalscholver best wel schuw. Maar deze zit lekker om zich heen te kijken op een meerpaal en trekt zich niets van mij aan



Een zwanen familie die voorzichtig over het ijs stapt en nog niet weet wat aanstaande is...



Dan ontmoeten ze een andere familie en gaan 2 zwanen heetgebakerd met elkaar in de clinche

En de wandeling gaat verder in deel 2.

School

SCHOOL

Ik heb ze mogen bezoeken,
maakte strafwerk en zag diverse hoeken.
Deed spelletjes als zakdoekje leggen
niemand zeggen
of pispotje draaien om een putdeksel heen.
Ik werd gebracht, maar fietste meestal alleen.

Ik deed mijn stinkende best
alleen wat minder dan de rest,
ik speelde liever buiten met vriende
terwijl het leren meer aandacht verdiende.

Maar, ik kwam op allebei mijn pootjes terecht
en nu als volwassene eet ik op 'School' een gerecht
van vlees en vis en eindig met ijs en een bokkenpoot
en met een groot wit servet op mijn schoot.
Bassen brommen door de vloer,
muziek van vroeger toen ik stoer
luisterde naar Radio Veronica
en het leren overliet aan daarna.

De school, het boezemde soms angst
en voor het schoolhoofd waren we het bangst.
De meester en de juffrouw, ach ze bedoelden het goed
als ze maar voorlazen uit ‘Snuf de hond’,
mijn favoriete jeugdboek!

2004,Arjan

"School" was een restaurant in een voormalige school aan de Dorpstraat in Zoetermeer. Zo is dit gedicht tot stand gekomen.

Wandeling Renkums Beekdal

Zondag hebben we door het Renkums Beekdal gewandeld. We boften maar met al die sneeuw: het knisperde zo lekker onder onze zolen en we zagen veel sporen in de sneeuw: afdrukken van honden, vogels en zelfs van een ree. Maar dat kwam omdat ik een ree ons wandelpad zag oversteken.



Een wijds uitzicht over een deel van het beekdal



Net of iemand witte lijnen over de takken heeft getrokken...



De zon scheen en onder een bepaalde hoek zie je al deze regenboog kleuren op de sneeuw.



In dit brongebied stromen de Paradijsbeek, de Molenbeek en de Halve Radbeek. In het voorjaar omringt met de mooiste plantensoorten. Zeker opnieuw een wandeling waard. Hier kun je een ontmoeting hebben met de ijsvogel en/of met de gele kwikstaart.



De beken hebben in dit beekdal hun oorsprong, dit is de Halve Radbeek



Dit is ijs, maar van dichtbij lijken het allemaal vogelpootafdrukken.

Het was een prachtige wandeling op een fantastische dag met zon en lichte vorst.

Nieuwjaarwensen

Ik wil alle bezoekers van mijn blog een uitzonderlijk mooi en gezond 2010 toewensen. Dat al jullie wensen mogen uitkomen, dat jullie mij nog vaak mogen bezoeken, ook al was het helemaal niet je bedoeling, toch zeg ik daar dank voor.
En dat ik nog veel moois mag publiceren, het is wel een allegaartje, maar dat maakt het juist zo mooi. Daarom heb ik hieronder een aantal verschillende totaal niet met elkaar in verband staande foto's geplaatst.


Zoals wij regelmatig de ramen moeten wassen, moet dat met de kassen ook. Hoe meer stof/roet (Pernis vlakbij) op het glas neerslaat, hoe minder licht, hoe meer stoken, hoe meer kosten. En daarom moet met een zekere regelmaat deze kassenwasser zijn werk doen.



Een wandeling op Tiengemeten, jammer dat dit eiland moest worden omgebouwd naar natuur, het was fantastisch bouwland. Maar dat maakt deze luzernevlinder niet uit, bouwland of natuur. Gewoon even rustig blijven zitten en klaar is de foto.



Op reis door de USA heb ik veel foto's gemaakt van kentekens. Vooral op goed bezochte attracties was het een echt kenteken wahalla, overal kwamen ze vandaan, deze uit Rhode Island.



De sneeuw is verdwenen, de restanten van deze iglo zijn nog zichtbaar, maar deze status hebben we al achter ons gelaten. Er schijnt gevoelige kou voor de deur te staan, ook sneeuw....

Alle lezers nogmaals bedankt voor het bezoeken van mijn blog.

We(s)tland

In de tuin bevindt zich een vijver die een hele zomer lang net niet droog heeft gestaan. De waterplanten hadden het best wel moeilijk, maar om er geen 'luie' planten van te maken weigerde ik om er water bij te laten. Dat mag meester Pluvius doen al leek het wel of hij met groot verlof was. Edoch, in november was hij weer terug en hoe. Het peil steeg zienderogen waardoor ik al snel een flauw vermoeden kreeg dat de vijver spoedig een met de tuin zou zijn. En ja hoor, na 154 mm aan regen in november was het zover. Er zwom nog net geen eend in de tuin...
Rond half december werd het even winter, het peil zakte wat vanwege de vorst, maar toen de dooi inzette met sneeuw en veel regen kwam het peil weer rap naar tuinhoogte....



tot het randje gevuld, zowel boven in november als onder in december






de omgeving zichtbaar in de plas, maar niet als er ijs ligt





in het voorjaar is alles weer goed, of er geen november of december is geweest

Sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw!

Zo vaak sneeuwt het hier niet. Meestal van die winterse buien: natte sneeuw en/of hagel; dat heb je als je vlak onder de kust woont. Maar vanaf woensdag valt er droge sneeuw. Eindelijk kan de jeugd hier ook eens sleetje rijden, sneeuwballen gooien of een sneeuwpop maken of een iglo bouwen. En dat kan alleen als er veel, heel veel sneeuw valt.



Het sneeuwde enige tijd flink door...




Er stond veel wind en deze vlak voor het keukenraam aanwezige spinrag werd dan ook bedekt met een dun laagje sneeuw



Bij een windvlaag waait er sneeuw van het dak



Deze cedertak zakt al aardig door vanwege de sneeuw. Een wandeling in een bos kan onder deze omstandigheden gevaarlijk zijn. Maar hier...



Met zo'n dikke laag sneeuw in de tuin wordt het voor de vogels zoeken naar wat wij aan vetballen voor ze buiten hangen of aan pinda's en zaden in een voederbakje stoppen. En zo krijg je na koolmeesjes, vinken, spreeuwen en mussen deze grote bonte specht (vrouwtje) op bezoek. Fantastisch!