School

SCHOOL

Ik heb ze mogen bezoeken,
maakte strafwerk en zag diverse hoeken.
Deed spelletjes als zakdoekje leggen
niemand zeggen
of pispotje draaien om een putdeksel heen.
Ik werd gebracht, maar fietste meestal alleen.

Ik deed mijn stinkende best
alleen wat minder dan de rest,
ik speelde liever buiten met vriende
terwijl het leren meer aandacht verdiende.

Maar, ik kwam op allebei mijn pootjes terecht
en nu als volwassene eet ik op 'School' een gerecht
van vlees en vis en eindig met ijs en een bokkenpoot
en met een groot wit servet op mijn schoot.
Bassen brommen door de vloer,
muziek van vroeger toen ik stoer
luisterde naar Radio Veronica
en het leren overliet aan daarna.

De school, het boezemde soms angst
en voor het schoolhoofd waren we het bangst.
De meester en de juffrouw, ach ze bedoelden het goed
als ze maar voorlazen uit ‘Snuf de hond’,
mijn favoriete jeugdboek!

2004,Arjan

"School" was een restaurant in een voormalige school aan de Dorpstraat in Zoetermeer. Zo is dit gedicht tot stand gekomen.

Wandeling Renkums Beekdal

Zondag hebben we door het Renkums Beekdal gewandeld. We boften maar met al die sneeuw: het knisperde zo lekker onder onze zolen en we zagen veel sporen in de sneeuw: afdrukken van honden, vogels en zelfs van een ree. Maar dat kwam omdat ik een ree ons wandelpad zag oversteken.



Een wijds uitzicht over een deel van het beekdal



Net of iemand witte lijnen over de takken heeft getrokken...



De zon scheen en onder een bepaalde hoek zie je al deze regenboog kleuren op de sneeuw.



In dit brongebied stromen de Paradijsbeek, de Molenbeek en de Halve Radbeek. In het voorjaar omringt met de mooiste plantensoorten. Zeker opnieuw een wandeling waard. Hier kun je een ontmoeting hebben met de ijsvogel en/of met de gele kwikstaart.



De beken hebben in dit beekdal hun oorsprong, dit is de Halve Radbeek



Dit is ijs, maar van dichtbij lijken het allemaal vogelpootafdrukken.

Het was een prachtige wandeling op een fantastische dag met zon en lichte vorst.

Nieuwjaarwensen

Ik wil alle bezoekers van mijn blog een uitzonderlijk mooi en gezond 2010 toewensen. Dat al jullie wensen mogen uitkomen, dat jullie mij nog vaak mogen bezoeken, ook al was het helemaal niet je bedoeling, toch zeg ik daar dank voor.
En dat ik nog veel moois mag publiceren, het is wel een allegaartje, maar dat maakt het juist zo mooi. Daarom heb ik hieronder een aantal verschillende totaal niet met elkaar in verband staande foto's geplaatst.


Zoals wij regelmatig de ramen moeten wassen, moet dat met de kassen ook. Hoe meer stof/roet (Pernis vlakbij) op het glas neerslaat, hoe minder licht, hoe meer stoken, hoe meer kosten. En daarom moet met een zekere regelmaat deze kassenwasser zijn werk doen.



Een wandeling op Tiengemeten, jammer dat dit eiland moest worden omgebouwd naar natuur, het was fantastisch bouwland. Maar dat maakt deze luzernevlinder niet uit, bouwland of natuur. Gewoon even rustig blijven zitten en klaar is de foto.



Op reis door de USA heb ik veel foto's gemaakt van kentekens. Vooral op goed bezochte attracties was het een echt kenteken wahalla, overal kwamen ze vandaan, deze uit Rhode Island.



De sneeuw is verdwenen, de restanten van deze iglo zijn nog zichtbaar, maar deze status hebben we al achter ons gelaten. Er schijnt gevoelige kou voor de deur te staan, ook sneeuw....

Alle lezers nogmaals bedankt voor het bezoeken van mijn blog.

We(s)tland

In de tuin bevindt zich een vijver die een hele zomer lang net niet droog heeft gestaan. De waterplanten hadden het best wel moeilijk, maar om er geen 'luie' planten van te maken weigerde ik om er water bij te laten. Dat mag meester Pluvius doen al leek het wel of hij met groot verlof was. Edoch, in november was hij weer terug en hoe. Het peil steeg zienderogen waardoor ik al snel een flauw vermoeden kreeg dat de vijver spoedig een met de tuin zou zijn. En ja hoor, na 154 mm aan regen in november was het zover. Er zwom nog net geen eend in de tuin...
Rond half december werd het even winter, het peil zakte wat vanwege de vorst, maar toen de dooi inzette met sneeuw en veel regen kwam het peil weer rap naar tuinhoogte....



tot het randje gevuld, zowel boven in november als onder in december






de omgeving zichtbaar in de plas, maar niet als er ijs ligt





in het voorjaar is alles weer goed, of er geen november of december is geweest

Sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw!

Zo vaak sneeuwt het hier niet. Meestal van die winterse buien: natte sneeuw en/of hagel; dat heb je als je vlak onder de kust woont. Maar vanaf woensdag valt er droge sneeuw. Eindelijk kan de jeugd hier ook eens sleetje rijden, sneeuwballen gooien of een sneeuwpop maken of een iglo bouwen. En dat kan alleen als er veel, heel veel sneeuw valt.



Het sneeuwde enige tijd flink door...




Er stond veel wind en deze vlak voor het keukenraam aanwezige spinrag werd dan ook bedekt met een dun laagje sneeuw



Bij een windvlaag waait er sneeuw van het dak



Deze cedertak zakt al aardig door vanwege de sneeuw. Een wandeling in een bos kan onder deze omstandigheden gevaarlijk zijn. Maar hier...



Met zo'n dikke laag sneeuw in de tuin wordt het voor de vogels zoeken naar wat wij aan vetballen voor ze buiten hangen of aan pinda's en zaden in een voederbakje stoppen. En zo krijg je na koolmeesjes, vinken, spreeuwen en mussen deze grote bonte specht (vrouwtje) op bezoek. Fantastisch!

Boston (2)

Boston is een leuke wandelstad en wij hebben de uurtjes die wij die dag tot onze beschikking hadden dan ook volledig benut. Je kunt naar de VVV gaan voor een informatieve stadswandeling, maar je kunt ook de 'lijn' volgen. Dat is een te volgen strook stenen in het trottoir ingelegd zodat je niet steeds wordt afgeleidt omdat je zo nodig op een stadsplattegrond moet kijken. Gewoon lekker wandelen en om je heen kijken. Je kunt ook met een gids op pad die gekleed in een oud Engels kostuum je alles verteld over het Boston onder Engels bewind. Boston ligt niet voor niets in New England.



het is niet goed te zien, maar het is een mooie straat met bomen

of de bewoners doen er zelf wat aan

dit zou een leuke puzzel van zo'n 1000 stukjes of meer kunnen zijn

geen probleem hier iets op je hoofd te krijgen, hoogstens bloemaarde



voeren of toch maar niet voeren....

Vliegenzwam

Mijn naam is Vliegenzwam. Ik vind mijzelf een heel mooie paddenstoel, zo gekleurd als ik ben kom je ze niet vaak tegen. Ik heb gehoord dat ik dit jaar een zeer uitgebreide familie heb, overal kom je ons tegen. En dat is mooi, want wat mooi is daar moet je van genieten. En als we met zovelen zijn is dat mooi meegenomen.
Jammer van hen die dan toch nog in een herfststukje terecht gekomen zijn, maar het valt nu gelukkig niet zo op. In ieder geval was het leuk om kennis met jullie te maken en... misschien zien we elkaar volgend jaar weer.



Kijk eens hoe mooi ik ben, hier ben ik nog niet zo oud




Hier zou je heel graag eens op willen zitten, niet? Geef mij maar Kabouter Prikkebeen, die is niet zo zwaar.




Mijn onderzijde is ook helemaal niet lelijk, mooi al die schijfjes...




Ja... en dan moet ik maar weer eens gaan.

De huid van de boom (2)

Wij kunnen ontzettend genieten van een boom, van zijn schaduw, zijn vorm, zijn blad. Kijken wij ook wel eens naar zijn stam, zijn bast, zijn huid. Deze kan glad zijn of ruw, vol met knobbels, gekerft. De huid is erg belangrijk voor de boom. De beuk bijvoorbeeld heeft zo'n dun huidje, als deze met zijn stam vol in de zon komt te staan moet deze beschermd worden. Anders treed er zonnebrand op: dag beuk.
Ook insecten (mier) en vogels (specht) maken er gebruik van of er groeit een paddenstoel op. De huid van de boom, bekijk deze eens nader en geniet.
De boom zal je er dankbaar voor zijn.

Paardenkastanje (Aesculus) met links van het midden een kleine bloeding (donkere verticale streepjes)



Acacia (Robinia)



Zomereik (Quercus)



Japanse hemelboom (Ginkgo)

Plataan (Platanus)

Bovenstaande foto's zijn genomen van volwassen bomen.

Herfst in de Achterhoek

Afgelopen weekend verbleef ik in de Achterhoek. Een streek waar het heel goed toeven is. Het is er rustig, het is er donker, volop mogelijkheden tot wandelen en fietsen, afwisselende landschappen en bovenal vriendelijke mensen.
Daar heb ik afgelopen weekend gewandeld en er was overal herfst om mij heen....



Berken kleuren altijd prachtig geel in de herfst.



Het bos kent momenteel heel wat kleuren groen, geel, bruin en rood.




Een beukenlaan doet het altijd goed in deze periode.



Het 'sneeuwt' blad. Er stond die dag nogal wat wind. Bij elke windvlaag dwarrelden heel wat beukenbladeren van de bomen.



Indian Summer in de Achterhoek.

Boston (1)

Tijdens onze Amerika reis hebben we Boston bezocht. Op onze walvissentocht zagen we de contouren van Boston al in de verte. De dag dat we Boston echt gingen bezoeken reden we naar een vertrekplaats vanwaar snelboten naar Boston varen. Deze snelboten meren na een klein uurtje varen namelijk midden in de stad aan, mooier kan het niet.
En dan aan de wandel: langs oud en nieuw, langs klein en groot, door groene straten en leuke parkjes.
Boston is een leuke wandelstad en we hebben de uurtjes die we die dag tot onze beschikking hadden dan ook volledig benut.


Met bovenstaande boot zijn we heen en weer naar Boston gevaren.


Dit zijn je reinste geveltoeristen. Hoog hangend in zo'n bakje ramen lappend.


Vind je dit mooi of vind je dit lelijk... Dit gebeurd in elke stad, plaats of dorp. Meegaan met je tijd en wegens ruimtegebrek ontkom je niet altijd aan dit soort 'misstanden'.


Tijdens de wandeling door allerlei leuke straatjes kom je zomaar deze binnentuin tegen.


Dit is een onderdeel van een brugdek, er doorheen kijkend zie je het water van de rivier die er onder door stroomt.

Zwevend door....

Zwevend door 't wijdse luchtruim
druk bevolkt het gele zand;
de zee: witte koppen - volop schuim
uitstrekkend van strand tot strand.

Op het water daalde ik neder
de golven brulden en trokken hoog
en telkenmale weder
dat ik een eindje verder toog.

Weder bracht ik mij op 't water
en verschrikte daarbij zeer
wie beging toch wel die flater
dat ik bedekt werd onder 't smeer.

Ik trachtte nog te ontkomen
ja, een enkele vergeefse maal
steeds was ik daarin teruggekomen
het maakte mijne veder'n tot staal.

Maar dan verhieven helpende handen
mij naar 't luchtruim weder heen
en vlieg ik over d'wijdse landen
zie ik zeeën waar eens d'olie scheen.

Nog wat vervuild onder d'leden
nog een beetje stram in 't veer
de schoonheid is verleden
van zichtbaar diep, het is niet meer.

Arjan, 1971

Op zoek naar de Bultrug

In de zomer is het een ware hausse om mee te gaan op walvisexcursie. Snelle boten razen over het water op zoek naar de ultieme ontmoeting. Met sonar aan boord en een deskundige die over het leven van de walvis verteld. Verder zit de boot vol toeristen die allemaal hetzelfde willen: een mooie plaat schieten.
Zo ook wij. Ooit in Canada op walvisexcursie geweest, maar deze vanuit Glouchester (Amerika) sloeg alles. We werden verwend, heel erg verwend.(Zie springshow Bultrug)



Met een snelle boot worden we naar de walvisgronden gebracht en dan hopen op....



een bultrug die vlak naast de boot opduikt zoals hier. De foto heeft in eerste instantie wel wat weg van een octopus, maar het is de keel van een bultrug.



Even bijkomen....



Wij zijn echt niet de enigen die komen kijken. Boten moeten soms van ver komen om walvissen te kijken zoals deze boot die vanuit Boston kwam varen.



Een last goodbye voor wij terug varen naar de haven.

De Bultrug

Een bootreis maken op zoek naar walvissen is een zoektocht naar iets dat kan slagen of niet. Bij deze tocht was de zee ruw, er stond veel deining en er moest veel en ver gevaren worden om een walvis te kunnen spotten.
We vertrokken uit Glouchester (even ten noorden van Boston gelegen) en zagen op een gegeven moment zelfs de contouren van Nova Scotia. Na het een en ander gezien te hebben kwamen we deze bultrug op de terugweg tegen. Hij gaf een ware springshow weg die ik tot op heden niet gezien heb op mijn eerdere walvis zoektochten.





Fantastisch toch!