Gedicht 7: De nacht raakt op zijn eind...

De nacht raakt op zijn eind
Een eerste zonnestraal die verschijnt
Vogels, ze kwinkeleren hun hoogste lied
Voor ons ligt weer een fantastische dag in het verschiet
We gaan naar de zee, de camping of het bos
De uitbater van ijs en drank, die is de klos
Lekker met zijn allen naar het strand, uren vast
En dat voor die ene mooie dag, de dag van de badgast:

Mannetje aan mannetje liggen ze lekker bruin te braden
Vooral niet te lang, het kan je gezondheid schaden
Daarom worden de lijfen ingesmeerd met liters zonnenbrand
Maar toch zijn er velen die zonnen zonder verstand
Thuis gekomen, in de spiegel, wat is de huid rood
Had maar beter bedekt, gaf maar niet zoveel bloot
En warm water op de huid, au, dat doet pijn
Had je maar niet zolang bloot in de zon moeten zijn.

De dag raakt op zijn eind
Een laatste zonnestraal die verdwijnt
Vogels, ze maken zich op voor de nacht
En achter de kim… is het de zon die lacht.

juni 2004