Kunst (in de tuin)

Met zomaar wandelen ergens in den lande en dit keer in de omgeving van Cuijk, kom je af en toe langs een tuin vol kunst. Deze tuin vol kunst is terug te vinden in St. Agatha. En soms is zo'n tuin te bezoeken vanwege de open dag. Men schenkt al dan niet thee, koffie of iets sterkers en er is iets om op te kauwen. Er kan een praatje worden gemaakt met degeen van wie de tuin is of anders wel met de kunstenaar die zijn werken daar heeft tentoongesteld.
We gaan een rondje maken door de tuin, gaat u mee...



Hier worden we belaagd door een boomtor, zich vastklemmend aan de stam. Hij heeft ons gezien en komt omlaag, snel verder...

Zo lenig ben ik niet, maar je zult je maar zo kunnen oprollen tot een bal, kunstig.
Of is het uitrollen...

Van grof vuil langs de weg kun je zo'n mooie vogel maken. Kwestie van plannen, sleuren en bouwen.

Gezellig aan de babbel dames...

En dan heerlijk met een wijntje en een heerlijk zonnetje nippend in de tuin.

We hebben de tuin gezien en alles bij elkaar genomen is het mooie kunst.

Wandelen in de Millingerwaard

Na de regen van de vorige dag (Ooipolder) was het vandaag een super mooie wandeldag met veel zon. Vanaf de parkeerplaats 'lange Paol' (nabij Millingen) lieten wij ons verleiden tot de wandeling 'rondje Millingerwaard' die je kunt downloaden via het net (en diverse andere wandelingen hier in de buurt). Deze wandeling is 8 km. lang.


De Millingerwaard is een onderdeel van het natuurgebied de Gelderse Poort.


Aan het begin van de wandeling kom je al snel deze vogelkijkhut tegen.


Op een gegeven ogenblik bereik je 'Woodhenge'. Hier staan de oudste bomen van NL, het zijn eiken die bij baggerwerkzaamheden naar boven zijn gehaald. De eiken schijnen 85oo jaar jong te zijn. Goed idee om ze zo tentoon te stellen.


Dit is een blik op nieuwe natuur: mooie landbouwgronden omgekat naar water, moeras, rivierduinen, bloemrijke graslanden en dergelijke waar je heerlijk mag rond struinen.


Na het rondje nog een weiland rondje gelopen waar deze oversteek moest worden genomen.

Wandelen in de Ooijpolder

We zijn een heerlijk weekend aan de wandel geweest in de Ooijpolder en de Millingerwaard (even voorbij Nijmegen). De weersomstandigheden waren prima: een beetje regen op de zaterdag en veel zon op de zondag.


In bovenstaand huis hebben we overnacht, het is een B&B-adres. Het staat er fantastisch, boven op een terp en heeft een wijds uitzicht.


Er zijn diverse wijzen van snoeien, men kan kiezen voor de hand of voor machinaal. Hier heeft men gekozen voor de machine, lekker grof, maar het ziet er niet uit. Deze heesters zullen dan ook iets meer tijd nodig hebben om 'bij' te komen.


Het is goed wandelen in de Ooijpolder. Overal kom je van dit soort borden tegen. Maar we zien meer uitwerpselen dan de beesten die erbij horen.


Dit is een vrij resent gebouwde uitkijktoren waar men aan de ene zijde de kleiputten en de stuwwal van Nijmegen en aan de andere zijde een ooievaarsnest kan bewonderen. De uitkijktoren is in de vorm van een ooievaarsnest.


Er zijn in de Ooijpolder en de Millingerwaard op diverse plaatsen ooievaarsnesten te bewonderen, dat kan met de fiets of te voet.

Putters in bad

Zo af en toe hebben we wel eens bezoek van een enkele putter die de kaardebol van zijn nog aanwezige zaden verlost. En soms snoepen ze ook nog van de zaden van de Rudbeckia. Maar wat er nu is gebeurd...., niet eerder meegemaakt. Niet in deze tuin! Als een ware volksverhuizing is de vijver ineens bedekt met vele, vele putters. Zeker een lange vlucht gehad en nodig aan een bad toe... Dat spartelde en spartelde, wat is zo'n vijver dan klein... En zo snel als ze kwamen waren ze ook weer weg. Fantastisch!

Gehakkelde Aurelia

Het was zaterdag een mooie warme dag. Zo af en toe zag ik een boomblauwtje door de tuin fladderen. Maar halverwege de middag kwam daar zowaar een gehakkelde aurelia de tuin binnen vliegen en nestelde zich in eerste instantie op de grond. Later zag ik de vlinder terug op een bladtopje van de Skimmia. Na de Skimmia ging de vlinder op de rugleuning van een ligstoel zitten, even met de vleugels toe. Mooi moment om ook deze zijde van de vlinder aan de verzameling toe te voegen. Op zondag weer een gehakkelde aurelia op bezoek. Het was die middag even zonnig en de vlinder zat met zijn vleugels wijd heerlijk te genieten van de zon. Alleen is deze vlinder wat gehakkeld aan zijn rechter achtervleugel. Een wat al te innige ontmoeting met een vogel misschien... Deze vlinder heb ik tot heden alleen elders gezien, nog nimmer in de tuin. Ik ben er niet altijd overdag dus wie weet wat voor verrassingen deze tuin bezoeken...

Gedicht 9: Jemen

Jemen, Jemen,
Als ik een stukje van je
Mee had kunnen nemen
Naar mijn land zo vlak en groen..
Wat zou ik dan met dat stukje doen:
- ik zou een deel van ons landschap willen wegvagen
- daarvoor in de plaats terrassen die o.a. durah dragen
- of zou de fruitbomen willen verbranden
- met daarvoor bananen in prachtige manden
- de Vaalserberg klimt maar tot 300 m. op
- ik zou hem verhogen tot net geen sneeuw op de top
- de marktkramen is ook niet meer gemeengoed
- alleen nog hokjes met deurtjes en smalle steegjes in de suq
- de koffie doen we in de ban
- en gaan qat kauwen, zoveel men kan
Maar een ding wil ik niet verdrijven
De afvalbak, die niet, die moet blijven!


Arjan, 1996

Sint-Sixtus wandeling (2)

Wij vervolgen ons pad, na de begraafplaats wordt het pad wat zompig. We moeten goed kijken waar we onze voeten zetten zonder een uitglijder te maken. Maar eindelijk bereiken we de verharde weg en kijk, wat leuk, alles hier in de nabije omgeving heeft wel iets met de Sint-Sixtus van doen.



Terug bij de Abdij staat een bord waar de wandelroute op staat aangegeven. Verdwalen is er niet bij zo in het najaar. De hop is al geoogst en hier en daar is men ook al bezig met het kneuzen van de mais, we kunnen steeds verder kijken.



We lopen door het bos naast de Abdij en komen tenslotte weer in de buurt van ons onderkomen. We lopen het bos uit en na een eindje kijk ik even achterom, wat staat ons daar vanuit de bosrand te beloeren, wat is dat, het lijkt wel een beest...



Ik wandel een stukje terug..., gelukkig het is maar een boomstronk. Dat was wel even schrikken.



Zo, de wandeling zit erop. Het is een afwisselende wandeling en verveeld niet. Trap op en lekker bijkomen met een kop thee met iets lekkers erbij.



En de volgende keer iets beter opletten wanneer er bier te bestellen is bij de Sint-Sixtus abdij, we willen een keer proeven hoe hun bier smaakt.

Asperen (3)

Na een wandeling over voornamelijk verharde paden of goed te lopen zandpaden, gaan we nu de baggerpaden op. Wij trekken het zompige land in van riet, ruigte en water. Het pad wordt gaande weg modderig en wij moeten oppassen waar we onze voeten zetten om niet uit te glijden.


we stappen vol goede moed de 'Nieuwe Zuider Lingedijk' wandelroute tegemoet. Honden zijn niet toegestaan...


einde van de ruigte, riet en water. Nog steeds zijn honden niet toegestaan (kleine lettertjes), maar heeft men hier een handreiking gedaan naar de hondenliefhebbers. Waarom met zo'n groot bord...


is dit niet heerlijk wandelen, een vlonder tussen riet en ruigte


het was was niet te bezoeken, een groot bord gaf iets aan van restaureren


Asperen, een plaatje niet...

Deze wandeling is er een voor alle seizoenen:
winter (rijp en sneeuw), lente (bloeiende gele lissen), zomer (zinderende hitte) en herfst (veranderende kleuren).
Wij komen terug!

Asperen (2)

Tijdens de wandeling rond Asperen komen we verschillende dieren tegen. Buiten de fazant van deel 1 hebben we ook nog ontmoetingen met:

de wandeling gaat over een dijkje tussen een plas en een weiland. Op dat weiland bevinden zich enkele honderden grauwe en canadese gansen. Toen wij er aan kwamen wandelen bleven ze niet rustig zitten, nee..., de ene na de andere gans ging op de vleugels


links en rechts vliegen allerlei groepen gansen voorbij en over. Zo ook dit groepje canadesen...

lopend over een pad langs het Fort kwamen we deze bunker met vul-maar-in tegen

het is dat ik iets in mijn ooghoek zag bewegen anders had ik deze pad hoogstwaarschijnlijk geplet



'Pas op voor de kat' zou ik zeggen

En dat waren dan de dieren van deze wandeling. De show zat goed in elkaar, zo zat men stil of vloog of ploeterde. Goed gedaan beesten!

Asperen (1)

Een wandeling in het Groene Hart dit keer en wel rond Asperen, bekend van Fort Asperen. Het is een wandeling over glibberige kleidijkjes, fietspaden en stukjes rijweg en omdat het net geregend heeft lopen onze zolen al snel vol klei, dat beloofd wat.
De wandeling start bij het gemeentehuis en al snel wandelen we langs de Linge met zicht op Leerdam.

stelen...


deze teeltwijze heb ik bij peren nog niet gezien


'dan ben je lekker aan het struinen, wordt je bespied. Wil je wel wegduiken, maar waar doe je dat... Ik maak mij maar zo klein mogelijk, dan zien ze me niet.'


zowaar een café onderweg, maar wel een die kleiner is dan 75 m2 en die bemand wordt door 1 persoon...


populierenstammen blijven bekoren, blijven markant.

En we wandelen verder; we krijgen nog verschrikte gansen en heerlijke ruigte om door te modderen.

De Sint-Sixtus wandeling (1)

We gaan dit keer een mooie wandeling maken in de Westhoek van België. Het is de Sint-Sixtus wandeling, 7,1 km. lang en voert ons over zandpaden, door bos en langs een begraafplaats uit WO1.

De Sint-Sixtus wandeling start bij de Sint-Sixtusabdij. Hier brouwen ze heerlijk trappistenbier. Deze kun je bestellen maar dan alleen via de telefoon, geen email dus. De hoeveelheden zijn klein, de vraag groot.


Deze periode (begin oktober) is niet echt geschikt om deze wandeling te maken want het uitzicht wordt in den beginne vooral beheerst door mais.


Aan de rand van een bos ligt een begraafplaats uit de Eerste Wereldoorlog. Deze begraafplaats is een stille getuige van de tol die deze oorlog in deze streek eiste.

Verpleegster aan het front

Een dagpauwoog, vredig op bloemen die voor een grafzerk staan.

We verlaten de begraafplaats en wandelen verder...

Grote stern

Eindelijk weer op Ameland, ik heb de pont verlaten en fiets onder de dijk langs richting Hollum. Mooie vergezichten maken mijn tocht een eitje. Op het wad zie ik eidereenden, bergeenden en scholeksters en hoor veel vogelgeluiden boven mijn hoofd.
Ik fiets verder, langs het reddingsbootstation van Ballum en als ik mijn oren spits hoor ik in de verte al het gekrijs van meeuwen. Het gekrijs wordt luider en luider en dan ben ik er: een stuk begroeid strand vol kokmeeuwen en grote sterns.


Heerlijk zo'n bad, moet ik meer doen...


Maar ik heb niet zoveel tijd...


Dus ik ga maar weer...


Want het kroost moet ook verder...

Ik moet wel uitkijken waar ik ga zitten, het liefst ter hoogte van de grote sterns.
De kokmeeuwen maken teveel lawaai en vliegen laag over je heen.
En de grote sterns, je blijft kijken en genieten. Ik moet helaas verder, m'n rondje afmaken en weer naar de boot. Maar hier kom ik zeker nog eens terug.